จากคอลัมน์ คาบลูกคาบดอก
ฉบับวันเสาร์ที่ 5 พฤษภาคม พ.ศ. 2550

ผมรู้สึกไม่ค่อยสบายใจกับ พฤติกรรมของรัฐบาลและ คมช.
ต่อความรับผิดชอบ ในการบริหารประเทศ
โดยเฉพาะการแสดงออกบางอย่างก็เหมือน
ขาดวิสัยทัศน์ โดยสิ้นเชิง

อาการที่ คมช.และรัฐบาล ขำกลิ้ง กับการได้รับเลือก
ให้ดำรงตำแหน่ง นายกสมาคมกอล์ฟอาชีพ ของ พ.ต.ท.ทักษิณ ชินวัตร
บอกอะไรหลายๆอย่าง ที่ยังวนอยู่ในกะลา

คงจะเป็นคำตอบได้ว่า คนกลุ่มหนึ่งที่เข้ามายึดอำนาจ
ฉีกรัฐธรรมนูญ ตั้งใจทำเพื่อใคร ที่อ้างว่าทำเพื่อประเทศชาติจริงหรือไม่

การทำงานถึงได้หน่อมแน้มจนทุกวันนี้

ความรับผิดชอบต่อประชาชนถึงได้เฉื่อยชา

วิกฤติประเทศที่จ่อคอหอย ไม่ว่าจะเป็นเรื่องของรัฐธรรมนูญ
หรือปัญหา ความไม่สงบในภาคใต้ จะใช้สติปัญญาคิดหาทางออกกันอย่างไร
หรืออย่างน้อยน่าจะมี ความรู้สึก บ้างว่า ประเทศกำลังเดินเข้าสู่กับดักหายนะ

นี่ทำเป็นทองไม่รู้ร้อน มัวแต่ขำกลิ้ง
ชอบอกชอบใจกับเรื่องไร้สาระ

เดี๋ยวจ้างฝรั่งทำประชาสัมพันธ์บ้างละ
เดี๋ยวออกหวยบ้างละ

รัฐบาลเคยคิดบ้างหรือไม่ว่า ทางออกวิกฤติประเทศอยู่ตรงไหน
 คิดออกไหมว่า ถ้าเชิญตัวแทนพรรคการเมืองมาร่วมหารือกันแล้ว
สมมติไม่ได้ข้อยุติกับวิกฤติรัฐธรรมนูญที่เกิดขึ้น จะเดินหน้าอย่างไร

หรือรอให้วิกฤติเกิดขึ้นมาก่อนค่อยคิด

กว่าถั่วจะสุกงาก็ไหม้

ผมว่าทางออกของบ้านเมืองเหลือน้อยเต็มที เชื่อว่าแม้จะมีการเลือกตั้ง
มีรัฐบาลชุดใหม่เข้ามาบริหารประเทศ ปัญหาก็ยังไม่ยุติ
เพราะพื้นฐานปัญหาความขัดแย้งยังไม่ได้แก้ไข
ประเทศยังขาดความสมานฉันท์ ทุกวันนี้รัฐบาลและ คมช.
ปล่อยให้มีการแบ่งขั้วแบ่งข้างกันอย่างชัดเจน
แม้แต่คนที่อยู่ตรงกลางก็ต้องเลือกข้าง

คิดแต่จะไปล้มล้างระบอบทักษิณ ไม่ลืมหูลืมตา
จนกระแสตีกลับ รัฐบาลและ คมช.รู้สึกหรือไม่ว่า
วันนี้เริ่มมีประชาชนส่วนหนึ่งที่อยากให้ พ.ต.ท.ทักษิณ ชินวัตร
กลับประเทศไทยมาเป็นนายกสมาคมก็ยังดี

อาศัยเวลาที่ยังเหลืออยู่ 6-7 เดือนนี่แหละแก้วิกฤติให้ได้
เชิญผู้ใหญ่ในบ้านเมืองที่มีต้นทุนทางสังคมสูง ผู้มีบารมี
เข้ามาปลดชนวนวิกฤติที่มีอยู่ในเวลานี้เสียให้เรียบร้อย

พลิกวิกฤติให้เป็นโอกาส

ก่อนที่แผ่นดินจะลุกเป็นไฟ.

หมัดเหล็ก

////////////////